Forum Rock Magazyn

[toM_]

do założenia tego topicu zainspirowało mnie to co napisał Michał, że cywilizacja to postęp (czy jakoś tal ). No postęp na pewno, ale czy postęp jest rzeczą dobrą? Konsumpcjonizm, cywilizacja obrazkowa, simulacra, grand narratives, mini narratives...

Kiedy tak czytam o postmoderniźmie, to widzę dwie rzeczy:
a) ten światopogląd bardzo mi się podoba
b)uważam że bardzo wiele w nim racji

a co wy o tym wszystkim myślicie?

[DTH]

Cóż, tak szczerze powiedziawszy nigdy nie miałem czasu, a raczej okazji tak na powaznie zapoznać się z filozofią modernizmu. To co do mnie dosć mocno przemawia w postmodernizmie to sceptycyzm. Nie chodzi mi o całkowite odrzucenie i zanegowanie dotychczasowej wiedzy naukowej ale o nie przyjmowanie wszystkiego bez mrugnięcia okiem. No, z tym, że z tego co się orientuję to postmodernisci właśnie zakładają to, że pewnych rzeczy nie a się wytłumaczyć
Kolejną ważną kwestią jest stosunek postmodernistów do systemu wartości. Ja również uważam (nie w 100%), że nie istnieje jeden uniwersalny system wartości. Wystarczy choćby przytoczyć "demokratyzowanie" krajów muzułmańskich. Każda kultura, ba nawet każdy człowiek ma swój indywidualny kodeks postępowania i coś wtym jest, chociaż jak wiadomo nie każdy potrafi chyba go właściwie stworzyć (ale tutaj znowu dochodzimy do uniwersalizmu ).

Co do samego postępu... na pewno nie można powiedizeć, że postęp jest w każdym miejscu i w każdym czasie dobrem samym w sobie. Na pewno nie jest dobry postęp na siłę. Nie można kogoś uszczęśliwiać wbrew jego woli - demokratyzacja, kolonializm, misja cywilizacyjna, itp. Postęp jest dobry gdy wynikają z niego jakieś realne korzyści, lub wyniknąć mogą (kiedyś). Oraz gdy powstałe już skutki pozytywne rekompensują negatywne (np. energia atomowa).
Oczywiście postęp towarzyszył ludzkości od zarania dziejów, towarzyszył będzie i nic tego nie zmieni. Ja tam jestem zwolennikeim praktycznie wszystkiego co nowoczesne, hehe

[toM_]

ale postmodernizm skupia się nie tyle na postępie samym w sobie, ale na tym jak on wpływa na pojedyńczego człowieka. Bardzo mi się tu podoba koncepcja simulacrów ś.p. Baudrillarda. Simulacrum to obraz który nie ma żadnego związku z rzeczywistością. Ma to związek z "cywilizacją obrazkową" . Ludzie nie postrzegają już rzeczywistości tylko jej symulację - simulacrum. Obraz, którym jesteśmy atakowani w dzisiejszym świecie z każdej strony jest nową "rzeczywistością", która jest właśnie symulacją tej prawdziwej rzeczywistości. Ciężko to zrozumieć? Spójrzmy na przykład: media. Media dążą do porzucenia ważności i realności na rzecz przyśpieszenia obiegu informacji. Zdarzenia, jak gdzieś wyczytałem, ulagają rozdrobnieniu, rozłożeniu na czynniki pierwsze i stąd, ludzie tracą poczucie całości i następstwa zdarzeń. W dzisiejszym świecie, jesteśmy w stanie obserwować rzeczywistość nawet bardzo odległą, ale co z tego, skoro jest to obraz totalnie zapośredniczony, i przyjmujemy go tak jak nam go podano. Możemy go przetwarzać, ale to i tak nic nie zmieni, bo to dalej jest symulacja - my wcale nie doświadczamy tego, czego się dowiadujemy z drugiego końća świata. Ta symulacja prowadzi z kolei do utworzenia tzw. hiperrzeczywistości, czyli rzeczywistości bardziej rzeczywistej niż sama rzeczywistość.

Baudrillard mądrze stwierdził, że rzeczywistość w dzisiejszym świecie już nie istnieje, ale to nie znaczy że ludzie żyją tylko w świecie fantazji - tylko już niesposób dotrzeć do tego co niezapośredniczone, bo tak właściwie to nie rzeczywistość znikła, tylko ludzie zatarli granicę pomiędzy tym co rzeczywiste a tym co symulowane.

Koncepcja simulacrów odnosi się do jeszcze jednej sprawy : kopii.
We współczesnym świecie już nie produkuje się oryginałów, chociaż takowe istnieją, lecz są one pozostałościami z przeszłości jak np. obrazy van Gogha i innych. Jest wiele kopii, ale to oryginał jest najdroższy i najbardziej ceniony przez miłośników sztuki. Ale weźmy np. dzisiejsze płyty z muzyką. To co powszechnie nazywa się oryginałami to są przecież kopie - miliony takich kopii. To samo tyczy się książek, filmów itd... I to też jest simulacrum, symulacja...

[DTH]

no właśnie, tak jak pisałem, nigdy nie miałem okazji tak na poważnie zagłębić się w tę filozofię. Ale faktycznie, o simulacrum czytałem a z resztą po części sam doszedłem do takich wniosków. Niestety ale w dzisiejszych czasach trzeba się zdać na odtworzony obraz rzeczywistości, przekazywany przez kogoś i na jego subiektywną (bo pełen obiektywizm nie jest możliwy) opinię na daną kwestię albo po prostu zdecydujemy się na brak informacji. Wówczas będziemy mieli do czynienia jedynie z informacjami których sami doświadczymy ale a natura rei nie będzie to wystarczająca wiedza do funkcjonowania we współczesnym Świecie. Ciekawa ejst również sprawa, ze nawet najblizsza rzeczywistość jest rozpatrywana przez pryzmat tej zapośredniczonej, tak więc nie wiadomo do końca czy jest ona rzeczywista

[DX*]

Mnie się postmodernizm głównie z dekadencją kojarzy. Nie mam więc o tym nurcie szczególnie dobrego zdania. Chociaż z tego co słyszałem, parę ważnych odkryć naukowych wywodzi się z badań zainicjowanych właśnie przez postmodernistów...

[toM_]

wiecie Stephena Kinga mozna podpiąć pod postmodernizm? udowodniłem to w swojej pracy licencjackiej