ale ja przedstawię tylko swoją opinię. otóż tak, nie jest tak, że nie lubię pink floyd. bardzo szanuję ten zespół, ale po prostu lubię inne płyty niż inni.
no to teraz trzymajcie się fani - uwielbiam psychodeliczny pink floyd z czasów syda barretta czyli pierwsze dwie płyty. rogera watersa nie cierpię, uważam go za przegadanego pozera dlatego też z okresu watersowskiego uważam, że najkapitalniejszymi wydawnictwami są... wish you were here i meddle. przykro mi ale dark side of the moon to pseudo-intelektualne nie-wiadomo-co. na the wall są przepiękne fragmenty, cała płyta kojarzy mi się nieodłącznie z wiekiem czrnych swetrów, poszukiwania własnego miejsca w świecie, długich tłustych włosów, nikt-mnie-nie-kocha, nocami spędzonymi z żyletką czyli czymś co jest mi tak obce, że aż śmieszne. i jeszcze dwie płyty - a momentary lapse of reason i division bell. argh, no ludzie to jest dla mnie synonim art-rocka, przepiękne pasaże, budowanie przestrzeni na gitarze gilmoura, potęga bębnów. to jest dokładnie to, czego szukam w muzyce, gdy nie delektuję się alternatywą.
what about you?
